Johannes van Hoorn, Stockholm, 1662 - Stockholm, 1724. Van Hoorn werd door zijn Nederlandse vader naar de Latijnse school in Dordrecht gestuurd, waarna hij medicijnen studeerde in Leiden. Hij bekwaamde zich in de vroedkunde onder Frederik Ruysch in Amsterdam, maakte lange studiereizen in Frankrijk en Engeland en promoveerde uiteindelijk in Leiden op het proefschrift De partu praeternaturali (1689). Van Hoorn vestigde zich als geneesheer in Stockholm en schopte het tot lijfarts van de koning van Zweden. Siphra en Pua verscheen oorspronkelijk in het Zweeds in 1715. De Duitse vertaling uit 1726 van de auteur zelf ligt ten grondslag aan de vertaling van Van Haaff. Vanaf 1697 leidde Van Hoorn in Stockholm talloze vroedvrouwen op volgens de nieuwste wetenschappelijke inzichten. Hij kreeg hier ondanks herhaaldelijk verzoek geen vergoeding voor. Pas tegen het einde van 1723, na een advies van een commissie, kreeg Van Hoorn betaald voor zijn onderwijsinspanningen. Lang heeft hij daar niet van genoten. Hij stierf enkele maanden later. Van Hoorn wordt gezien als de vader van de Zweedse verloskunde (Pajali) en gebruikte als eerste een fantoom bij het onderwijs in de vroedkunde (Owen). Harry Owen, Simulation in Healthcare Education. An Extensive History (2016) 201. Zada Pajali et al., 'Women's education and profession midwifery in Nordic countries', Journal of Health Sciences (2019) 129.